Yazar: Serbülent A.

1996, sadece 21 yaşında olduğum için değil, erkin koray’ın bu şaheserini ilk kez dinlediğim için de muhteşem bir yıldı.

sanatçımız erkin koray, hayatının herhangi bir anında akrebin gözlerinin içine baktığını hissedenler için söylüyor: akrebin gözleri, akrebin, akrep.

dün gece, “ruhunu teslim etti” sözündeki inceliği düşündüm.

bir şeyi teslim etmek deyince aklıma “artık” senin olmayan bir şeyi ilgilisine bırakmak ve gitmek geliyor. cümle içinde kullanalım: “görevden alındın mayk, silahını ve rozetini teslim et.”

tabii bir de ruhun beden sahibine ait olup olmadığı konusu var.

“hayatını kaybetti” sözünde “ruhunu teslim etti” nahifliği yok mesela. kaybetmişsin de her an aramaya başlayabilirsin gibi bir durum söz konusu.

görselin kaynağı

even though you’re growing up, you should never stop having fun.

teşekkürler Nina Dobrev, teşekkürler içimdeki çocuk.

sağ ol canım almayayım, kaşıntı yapıyodu, bıraktım.

yüzde 1 indirimi harika bir fırsat olarak gösteren algoritmaya tüküreyim.

“bizim zamanımızda iki kişi bir araya gelince dergi çıkarma planı yapardı, şimdi ‘app’ geliştirme planı yapıyorlar.”

serbülent aksayar, gaboron – 2019

okkalı bir tokat gibi, izlemeye doyum olmayan nefis bir uçan tekme gibi açıklama. teşekkürler şanlıurfa astor seyahat.